Geweldig, die is lek.
Zijn we er bijna ?
Ja. We deden beter wat anders aan na het feest.
Dit trek ik nooit meer uit.
Ik hou van je, Kerry.
Ik hou ook van je, zoeteliefje.
Maar ik haat auto's.
Is er niets te eten ? - De bovenste laag van de taart.
Die is voor de eerste verjaardag. - Ik ga naar de volgende stad.
Er kwam nog geen auto voorbij. - Het spijt me.
Schatje, het is jouw schuld niet.
Dit wordt zo'n volkse legende, weet je ?
Hoe bedoel je ? - Zoals die van de cheerleader
en de football speler die vrijen in zijn kever,
's avonds laat, onder de oude eikenboom.
De auto start niet meer, want de benzine is op.
Kerry, hou op. - Hij laat haar achter
en ze doet alle portieren op slot, omdat ze bang is alleen.
Ik meen het. - Ze dommelt in en ontwaakt
door het geluid van krassende takken op het dak van de auto.
Maar het zijn de vingertoppen van het lijk van haar vriend
dat heen en weer hangt te waaien in de boom.
Kerry, waarom vertel je dat ?
Ik wil dat je zo de opoffering van je echtgenoot waardeert.
Het is jouw huwelijksnacht.
Onze huwelijksnacht. - Dat bedoelde ik.
Ik ga maar voor het donker wordt.
Misschien wachten we beter op hulp. Het kan romantisch zijn.
Nee, de echtgenoot moet goed voor zijn bruidje zorgen.
Ik kom gauw terug. Beloofd. - Ga niet weg.
Schat, jij blijft hier op de auto letten, mocht...
mocht de politie of een sleepdienst langskomen.
Pas op de auto. - Waarom ?
Heel grappig.
En doe het portier op slot, oké ? - Hou op.
Bangerd.
Oh, nee.
Mag ik uw redder in de nood zijn ?
Nee, m'n man ging om een reserveband.
Ik snap het al. De oude kar heeft het begeven
op zo'n belangrijke dag.
Rustig maar. Dat is helemaal niet nodig.
De hulp is aangekomen. En een lidkaart hoeft niet.
Kom, je sterft vast van de honger.
Kerry zal weldra komen. - Ik help je op hem wachten.
Dat zou aardig zijn. Dank je. - Graag gedaan.
Alsjeblieft, ga zitten.
En deel deze maaltijd met een eenzame reiziger.
Wie ben jij ? - Quicksilver.
Aaron Quicksilver. En wie ben jij ?
Ik ben Olivia Harmon... nee, Parker.
Vanaf nu ben ik Olivia Parker. - Gefeliciteerd.
Woon je hier ? - Ik woon een beetje overal.
Wat doe je ?
Ik doe dit functioneren.
Ik bedoel, wat is je job ?
Wel, ik ben een verzamelaar van zeldzame voorwerpen...
feiten, verhalen. Ik reis, op zoek naar het hart van Amerika.
Een beetje zoals Charles Kuralt ? - Nee, ik zit in 't echte Amerika,
niet 't ideale. Het onderkruipsel, de lange, donkere haren.
De donkere zijde van een natie die ontkent er één te hebben.
Ik verkies het licht boven de duisternis.
Hoe charmant... Een optimiste.
Wel, Jw. Poppins... Excuseer me, Mw. Parker...
Als u 't donkere hart van Amerika niet ziet, dan bent u blind
of een idiote. Er is geen licht zonder duisternis,
geen leven zonder dood, geen vrede zonder oorlog,
geen God zonder duivel.
Ik ken dit land van binnen en van buiten.
Ik bezocht persoonlijk zijn diepste en donkerste plekken.
Ik ben een veerman op deze rivier van zwarte asfalt.
Een medereiziger op Route 666.
Waar blijft Kerry ?
Ik stel me de vraag...
hoe kon een echtgenoot zijn mooie, zachte bruid achterlaten
in deze oneindige en wrede woestijn ?
Hij ging hulp halen. - Sorry, ik maak je bang.
Waar zijn mijn manieren ?
Hier... hou jezelf warm.
We geven jouw Kerry even de tijd voor we hem opsporen.
Ik mocht 'm niet laten gaan. - Je moest luisteren naar de stem.
Instinct is een krachtig diertje dat in je oor komt fluisteren.
Wat ?
Zal ik je één van mijn verhalen vertellen ?
Ik weet het niet zeker. - Ik denk van wel.
't Gaat over klapperende tanden, zoals de jouwe.
Het is een waar verhaal. Je zal het relevant vinden.
Wellicht een verhaal met een waarschuwing.
Een verhaal dat je moet horen. Op een plek niet ver van hier.
In het niemandsland.
Lita, schat, hoor je me ?
Ik hoor je amper. Ik raak voor morgen niet meer thuis.
De windstoten zijn te hevig. Rijden wordt afgeraden.
Bill, dat kan je niet maken. - Wat ? Ik versta je niet.
Zo mis je je zoons verjaardag. - Maar 't is hier een nachtmerrie.
Vanavond kan je dit niet maken.
Ik maak niets, schat. Het is de natuur. Het zijn Gods daden.
Zelfs de verzekering dekt dit niet.
Ik snap het, maar leg dat aan je zoontje uit. Hier, Jack.
Schat, geef me Jack niet.
Papa, je beloofde thuis te zijn. - Ik weet het, Jack.
Hield papa ooit zijn belofte niet ?
Luister, ik wil de verjaardag van mijn zoon voor niets missen.
En ik heb 'n bijzonder geschenk. - Ik hou van je, papa.
Ik hou ook van jou, baasje. Tot vanavond.
Geef de telefoon terug aan mama, Jack.
Jack ?
Waarschuwing: de politie vraagt aan de kant te blijven staan...
'Een Verhaal van Twee Steden' door Charles Dickens. Boek één.
Terug naar het leven. De periode.
Het waren goede tijden, het waren slechte tijden.
Een tijd van wijsheid, een tijd van onwetendheid.
Een tijdperk van geloof, een tijdperk van ongeloof.
Het seizoen van het licht, het seizoen van de duisternis.
De lente van de hoop, de winter van de wanhoop.
We hadden alles voorons, we hadden niets voorons.
We gingen...
Wat doe je ?
Rotzak. - Je hebt geluk.
Je hebt er nog acht.
Jeetje.
Steek er geen kwartje in. Hij doet het niet.
Deur dicht, Scooter. Ben je in een schuur geboren ?
Geef me eerst de kans, ik had mijn handen vol.
Zie je dat niet ? - Zijn dat de laatste ?
Alleen Wolf. Ik steek hem achterin de benzinepomp.
Vergeet het. Breng die arme sukkel maar naar binnen.
Volgens de radio wordt het nog slechter.
Achter me werd het behoorlijk ruig.
Het is geen wolf. Dat weet ze wel.
Het is maar een prairiehond uit Minnesota. Dat zie je zo.
Hé, heb je hiervan de sleutel ? - Ja, die ligt hier ergens.
Je kan er weinig mee aanvangen. Schattig, niet ?
Ja, die kosten 15,95 $. Ongelooflijk, hé ?
Ze zijn niet zomaar van plastic. Ze zijn van stevig metaal.
Ze kunnen een stevige hap uit je bijten,
maar moedertje liet ze op de grond vallen. Ze zijn stuk.
Das jammer. M'n zoontje wordt vijf en hij zou er gek op zijn.
Ik zag ze nooit met voetjes. - Ze zijn in de mode.
Maar ik had ze nooit zo groot gezien.
Stom dat mevrouw ze liet vallen.
Hier is de sleutel.
Een pakje King James Hundreds.
Das een kwartje te weinig, Jim.
Je vreest het nooit te krijgen, hé ?
Al rookte de paus ze, ik zou 'm voor geen cent vertrouwen.
Nee, nog steeds stuk.
Hé, joch.
Bedankt, kerel.
Je krijgt ze voor 3,50 als je wil. We willen van die spullen af.
We openen een videotheek. - Schrijf dat op je buik.
Hou je kop. Ik krijg tandpijn van je.
Ik vroeg je mijn wolf te gaan halen.
Myra, als je hem binnen wil, ga hem dan halen.
Je krijgt ze voor 3 dollar, vriend.
Voor één dollar meer krijg je haar hond ook.
Weet je, ik pak die spullen en ga verder.
Let maar niet op Myra.
Ze is een hoopje dromen in een berg verdriet.
Ik heb kanker en zij het geld. Geen van beiden zijn leuk.
Ziezo.
Neem die tanden maar mee. Je krijgt ze voor je zoon.
Zeker weten ?
Mijn geschenk. Vooruit, wens hem een gelukkige verjaardag.
Bedankt, zal ik doen. - Graag gedaan.
Hé, meneer...
Ja ?
Zou u me een lift kunnen geven ?
Kom nou, man... Alstublieft.
Geen probleem. - Bedankt, man.
Wat een storm, hé ? - Ja, heel gemeen.
Niet echt sjofel, zeg. Alle comfort voor het wezen.
Ik ben vaak op de baan.
Waar ga je heen ? - Naar Los Angeles.
LA, das gaaf. Ik ook.
Oké, eerst enkele dingen duidelijk stellen.
Geen probleem. - Ik neem haast nooit lifters mee.
Ik had er een nare ervaring mee en die maakte me allergisch.
Voorbij de voet van de berg is er een stopplaats voor truckers.
Daar zal je zonder problemen een lift krijgen, oké ?
Geen probleem. Das in orde.
Als je het roken niet kan laten, dan scheiden onze wegen nu al.
Sorry, ik had dat buisje niet gezien. Geen sigaretten, oké.
Prima.
Bill Hogan.
Bryan Adams.
Oké.
Mooi gereden, kerel. - Puur geluk.
Je bent vertegenwoordiger, hé ?
Welke spullen verkoop je ? - Labels.
Met de streepjescode erop. Die zwarte en witte balken.
Zoals in de supermarkt. - Klopt, gelezen met een laser.
Ik verkoop ook de scanners.
Ik ken enkel die uit de film, die een kerel z'n hoofd opblazen.
Andere soort scanner.
Interessante job, ventje.
Bryan, luister... ik heet Bill, oké ?
Niet kerel, of man, en zeker niet ventje.
Oké, Bill.
Bill, de labelkerel.
't Stelt niet veel voor, maar 't is een job, hé ?
En... hoe zit het met jou ?
Hoezo ? - Wat doe jij ? Ben je... ?
Ben je een student ? - Ik heb geen school nodig.
Ik ben een kunstenaar. Ik creëer. - Is dat zo ?
Wat voor een kunstenaar ? Schilder, auteur, muzikant ?
Ja. - Welke ?
Allemaal. Een algemeen, creatief genie, dat ben ik.
Een ziel, hopeloos opgesloten in een lichaam.
Luister, ik vroeg niet te roken. - Dat vraag je 'n junkie ook niet.
Erg comfortabel, Bill. - Doof ze.
Wat ? - De sigaret. Doof ze of eruit.
Het spijt me.
Oh, wat wil je... ?
Ik ben verslaafd.
Je zit er warmpjes in, Bill. Die uitrusting heeft je wat gekost.
Toch niet, want ik deed veel zelf.
Je lijdt alleszins geen honger, hé ?
Waarom vlieg je niet ?
Ik heb een nare ervaring gehad met vliegen en...
sindsdien blijf ik aan land. - Je hebt veel nare ervaringen.
Het spijt me, maar... hier komt er nog één.
Rustig aan de kant, Bill.
Wat moet je ? - Zo dom zijn we toch niet ?
Baar geld is goed en ik leen dit dametje ook even.
Maak je geen zorgen. Verderop is er een stopplaats, Sammy's.
Je krijgt er zeker een lift. Aan de kant nu.
Doe dit niet, makker. Ik gaf je een lift.
Dat is waar. Maar je reed me haast omver. Ik kon dood zijn.
Bijna één met het asfalt en jij reed door.
Dacht je ervan af te komen met een kwartje en een lift ?
Ik overreed je niet en je stond midden op straat.
Ik wou je helpen. Zonder mij was je nog stof aan het vreten.
Doe nu dat mes weg. - Aan de kant, zei ik.
Je hebt de keuze. Ik laat je gaan of ik snij je de keel over.
Kies maar. Moet je wat weten, Bill ?
Ik rook aan één stuk door tot in LA.
Elke sigaret doof ik op zoon liefs neus en op de ogen van Mw. Bill.
Aan de kant, zei ik.
Wat doe je ? Aan de kant. Wil je je darmen op je schoot ?
Geen idee. - Stop de wagen.
Wat wil jij ? Een gebroken nek ?
Ik geef een ruk aan het stuur. Ik heb mijn gordel om. En jij ?
Je rijdt ons niet te pletter. - Nee ? Ik kom er levend uit en
de wagen is verzekerd. Met wat geluk breek je je nek. Kies maar.
Kijk uit.
Kijk wat je hebt gedaan. Kijk maar, ik bloed.
Jeetje, labelkerel, het lijkt wel of je vastzit.
Gelukkig deed je je gordel om.
Heb je me daarmee geslagen ?
Er staat je wat lijden te wachten, vriend.
Vooruit, bijt hem. Bijt zijn vingers af.
Bijt me.
Bijt me, kom op. Bijt.
Bill man, je kreeg een zwaardere klap dan ik dacht.
Kom op.
Bijt papa.
De tanden, de tanden... Oh, de tanden.
Wat een hufter.
Dat zijn gemene, klapperende tanden.
Je mag papa niet bijten.
Dat is zeer stout.
Haal die tanden van me af.
Kom terug, jij, klootzak.
Ga van me af.
Haal die tanden van me af.
Nee... Niet doen...
Waar is... ?
Negen maanden later
Hé, hoe gaat het, Wolfje ?
Da's lang geleden, hé ?
Da's 15 dollar. Cash of kredietkaart ?
't is hier anders sinds vorige keer.
Er is veel veranderd sinds Scoot dood is.
Ben jij de kerel die bijna de dood vond in die storm ?
Ja, Bill Hogan.
Sorry van je man. Hij leek een goed man.
Ja, hij was een prima kerel voor hij ziek werd.
En jij ? Ben je helemaal hersteld ?
Ongeveer. Ik droeg zes weken een neksteun. Het gaat wel.
En dat litteken, heeft dat joch dat gedaan ?
Ja, hopelijk geeft het m'n gezicht karakter.
Het geeft het wel iets. Ja, hij was er erg aan toe.
Hij ging in de woestijn sterven.
De agent die 'm vond zei dat de dieren hem behoorlijk bewerkten.
Je hebt geluk dat hij je niet doodde. God zat bij je in de auto.
Ja...
Ik heb nog iets van je. Scooter zou het me nooit vergeven.
Wat dan ?
Lag voor de deur. Je merkte vast niet dat je ze liet vallen.
Ik wou ze weggooien, maar Scoot zei dat hij je ze gaf.
Ik moest ze bewaren. Reizigers komen terug, zei hij.
En hier sta je dan.
Hier ben ik dan.
Ze zijn nog altijd van jou als je ze wil. Ze zijn nog steeds stuk.
Wil je me bijten ?
Praten doen ze niet.
Nee, ik denk van niet.
Wel, bedankt dat je ze bewaarde. - Wil je een zakje ?
Nee, ik neem ze zo wel mee. Bij de hand.
Zoals je wil. - Hou je haaks.
Ja, wel, weet je...
Spring maar binnen. Ik maak heerlijke broodjes met kippensla.
Zal ik doen. Bedankt.
Tot ziens, Wolfje.
Rustig, grote jongen.
Dag, schat. Ik ben klaar. Zeg Jack dat ik hem kom instoppen.
Ik hou ook van jou, zoeteliefje.
Noemde hij haar zoeteliefje ?
Dat zeggen ze toch.
Waarom vertel je me dit ? Zit er een moraal achter ?
Moet elk verhaal dan een moraal hebben ?
Vanavond zou ik ja zeggen.
Ik vertel gewoon het verhaal. Jij beslist over de boodschap.
Je maakt de filosofische analyse en past ze in jouw wereld.
Hoe bedoel je ?
Wel, Nietzsche zegt dat wat je niet doodt, je sterker maakt.
En 'n bijgelovige zegt dat wie z'n tanden toont, geen valse heeft.
Of een kersverse bruid in de woestijn met een vermiste man
kan er een diepere boodschap in vinden.
Zoals ?
Zoals luisteren naar dat stemmetje van de intuïtie.
Het kan een engel rechts zijn of de duivel links.
Of misschien ben ik het gewoon.
Lieve hemel.
Hallo ?
Hallo ? Hallo ? - Is hij oké ?
Wie ? - Het was mijn schuld niet.
Ik zag hem te laat. Hij dook zo plots op.
Lieve hemel, nee. - Waar is hij ?
Hij ? Hoe zag hij eruit ?
Verdorie, hoe zag hij eruit ? - Het was een kerel.
Hij stond te liften.
Kerry...
Ik had je nooit mogen laten gaan.
Een berg dromen en een hoopje verdriet.
Haast je naar huis.
Krijg ik 'n dollar ?
Help, politie.
Quicksilver, tentoonstelling van verrukkelijke gruwelen
Ik zie dat we er weer een griezel bij hebben.
Er zat niemand aan de kassa. - Mijn museumpje is gratis.
Je betaalde zodra je binnenstapte.
Dit is een bloeiende zaak, maar niet als je alles zomaar weggeeft.
Ik ben geen zakenman, Charlie.
Nu moet ik zeggen: 'Jeetje, hoe wist u dat ik Charlie heet ?'
Ik sprak in het algemeen. Is dat werkelijk jouw naam ?
Wat een schitterend toeval.
Hoe vaak komt dat voor ? Eenmaal op een miljoen ?
Ik denk eerder één kans op één, in deze grote tent.
Ik heb geen zin om mijn hand te laten lezen. Bedankt.
Ik wil de toekomst niet voorspellen... Mr. Granger.
Jeetje... Dat is indrukwekkend.
Kent u het Hand van de Glorie ?
Het is een sterk symbool van de Europese, heidense mythologie.
Ik dacht dat het een kaars was. - Nee, Meneer... Charlie.
Het is niet zomaar een kaars.
De Hand van de Glorie is de gepekelde hand van een man
die werd opgeknoopt.
Meestal omklemmen de vingers de kaars gemaakt van het vet
van iemand die stierf aan de strop.
Maar die van mij was al in het vet gedompeld.
Is dat een echte menselijke hand ?
Van wie ?
Van een misdadiger. Wie anders wordt er nog opgeknoopt ?
Waartoe dient het Hand van de Glorie ?
Het is een beschermmiddel.
Magisch, Charlie.
Weet de politie dat u hier lichaamsdelen houdt ?
Ik ben maar een verzamelaar. En ik heb jou verzameld.
Bof ik even.
Een klant.
Jeetje...
Professor, ik ben geen langharig tuig, gekluisterd aan de tv
gedurende 7,5 uur, die naar dansende leeghoofden kijkt.
Spaar me de roddels maar.
We geven maar weinig om onze handen, niet, Charlie ?
Onze tastende vrienden hebben maar weinig aandacht nodig.
Maar wat zijn we zonder ze ?
Is het de mens... of zijn handen...
die kunst creëren ?
Michelangelo, Shakespeare, Blake, Dali.
Beeld je ze in met talentloze, lompe vingers.
Met onbenullige stompjes...
die de creatieve impuls dwarsbomen.
En jij, Charlie...
wat zou jij zijn zonder jouw getalenteerde vingers ?
M'n ziel en lichaam vinden 't best met elkaar. Bedankt, Eerwaarde.
Ik ken iemand die dat ook zei. Hij was zich niet bewust van...
wat er met z'n vingers zou gebeuren.
Heb je tijd voor een verhaaltje ?
Ja... Ik denk dan toch van wel.
Goed zo, want...
ik heb er één voor je.
Wat hebben we vandaag ? - Mw. Halliwells liposuctie.
Marianna Brigand voor een eerste lift. Spring, neusoperatie
en Harriet DaVinci. - Alweer. Lieve grutjes.
Ik zal 'r uitleggen hoe ze zichzelf kan bijwerken.
Ze ziet er nu al uit alsof ze steeds verrast is.
U kan weigeren, Dr. George. - Nee.
Hoe voelt u zich, Mw. Halliwell ? - Dik.
Harriet, je laat die facelift beter niet doen.
Je huid is zo al veel te dun.
Naarmate je ouder wordt, wordt je huid minder soepel.
Hoezo, ouder ? Hoe oud denkt u dat ik ben, dokter ?
Ik gok niet graag. Ik kan deze ingreep niet aanraden.
Ik ben 39 jaar. U zei me eerder al dat ik een mooie huid heb.
Ik heb geen oude huid. - Je onderging vijf facelifts.
De elasticiteit is uit je huid. - Vier.
Ik heb die facelift nodig, Dr. George.
Ik wil dat u de ingreep doet, Dr. George. U bent de allerbeste.
Maar als u 'm niet doet, dan doet één van uw collega's hem wel.
Goed...
Jeetje, het spijt me. Gaat het ? - Nee.
Scalpel.
Zware avond gehad, Dr. George ?
Scalpel.
Wat heb ik je misdaan ?
Scalpel.
Hou op.
Wat doe je ?
Je kan beter gaan, m'n man komt zo thuis.
Schatje, je bent thuis.
Wat scheelt er ?
Ik reed me bijna te pletter. - Schat, wat is er gebeurd ?
Da's nu net zo vreemd. Ik kreeg spasmen in mijn handen.
Ze dwongen me te rijden naar het tegenliggend verkeer.
De koffer kreeg een kus van een beestenwagen.
Mama zal er een kusje op geven. - Da's veel beter.
Arme schat, zal ik een heet bad laten lopen ?
Da's geweldig.
Mogen jullie me niet meer ?
Ontspan je nu.
Geef me je rug.
Arm chirurgje...
Die handen zijn miljoenen waard.
Hou er niet mee op.
Stel dat er geen leven is na het lichaam.
Dan zullen we het nooit weten.
Hoe doen we het dan als het zover is ?
We vinden wel een manier. Als het maar goed is gedaan.
Stel dat hij zich verzet.
De mens verzet zich met z'n handen. Maar die zijn in opstand.
Wie van ons doet het ? - Ik ben het doeltreffends.
Ik moet het wapen dragen. Ga nu, en kom me later halen.
Zal ik doen. - Je moet. Ik ben de Messias.
Zonder mij kan je nergens heen. Vorm een leger en kom me halen.
Naar 't eind van de wereld als het moet.
Doe niet zo sentimenteel.
Tot morgenavond. Ik zie je op zijn buik.
Stil... Stil...
Ik droeg de kist op zijn begrafenis.
Ik herinner me hoe ik in de open kist keek.
Zijn grote handen, gevouwen over zijn borst.
Rode haren op de rug van zijn handen.
Da's het laatste wat ik van m'n pa zag, zijn grote, ruwe handen.
De handen als teken van ouderlijke macht.
Ongewoon, maar niets nieuws.
Mijn patiënten bekommeren zich eerder om de genitaliën.
Voor mij zijn handen belangrijker. Ze kunnen de wereld veranderen.
Laten we dat even bekijken. Je vader was een vakman.
Z'n handen waren zijn broodwinning.
Jouw handen zijn even belangrijk, maar het zijn jouw handen.
Ziel en lichaam zijn onafscheidelijk verbonden.
Het is net of ze zich tegen me verzetten.
Het is niet onbewust, Len. Ik weet heel goed wat er gebeurt.
Ik doe het niet.
Zijn zij dat of jij ?
Dat was ik, ja.
Wanneer ? - Vanavond.
Vanavond ? - Ja, vanavond.
Dan ontsnappen we aan de tirannie van het lichaam.
Ja, vanavond.
Charlie ?
Schat, slaap je al ?
Droom je ?
Charlie ?
Ik hou van je, Dr. George.
Charlie...
Hou op.
Charlie, hou op.
Nee.
Je vermoordt me.
Ellen... Hou ermee op.
Nu... Laat los.
Ellen...
Vanavond. - Vanavond.
Laat los.
Neem op.
Wat doe je ? - Hallo ?
Len... Laat los.
Hou op.
Met wie spreek ik ? - Len, ik ben het,
Charles George. - Bel me morgen op kantoor.
Het zijn mijn handen. Ik beheers ze niet meer.
Hou op... Hou ermee op.
Ze willen me vermoorden.
Charles, tegen wie praat je ?
Het zijn mijn handen. Ze willen me vermoorden.
Durf niet.
Hou op... hou op.
Vanavond, vanavond.
Ja, vanavond.
Charles ?
Hemeltje, Charles. Het is Len, hoor je me ?
Wat is er met je gebeurd ?
Wie heeft dat met je gedaan ?
Charles, waar is Ellen ?
Waar is Ellen, Charles ?
Praat tegen me, Charles. Wat is er gebeurd ?
Je redt het wel, ik ben bij je. Je gaat naar het ziekenhuis.
Versta je me ?
Jij moet ook de vrijheid kennen.
Vorm een leger. Schud ze wakker.
Charles ?
Ben je daar ?
Ja, Charles, ik ben hier.
Dr. George ?
Is het echt ?
Ellen is dood, Len.
Ik zweer je dat ik het niet was, maar m'n handen.
M'n verdomde handen wilden 'r niet loslaten.
Jouw handen ? - Ik trachtte ze tegen te houden.
Het is ontsnapt. Hebben ze het gevonden ?
Hij wachtte zijn kans af. Vonden ze die kleine judas al ?
Je hand ? Nee, dat werd niet gevonden.
Wat is er gebeurd ? Waar is je hand ?
Klootzak. Jij, rotte, smerige... - Hou op, Charles.
Haast je, verpleegster. - Alles komt goed, Dr. George.
Alles komt goed.
Charles, je moet kalmeren. De politie wil je vast spreken.
Ze hebben mijn Ellen vermoord.
Blijf van me af.
Proef van de vrijheid. Kom mee.
Ontsnap aan de tirannie van het lichaam.
Wat is dit ?
Dat kan niet. Wat doe je ?
Nee, hou op.
Nee...
Hou op.
Iemand, help me. Lieve hemel.
Wat is dit, verdorie ? Hou op.
Waar is iedereen ?
Nee...
Operatiekamer
Lieve hemel, nee.
Kom mee en wees vrij.
Kom mee in opstand.
Jeetje, wat is er hier aan de hand ?
Blijf bij hem.
Kom terug.
Alles komt goed, Dr. George.
Hé, nee. Nee, laat me eruit. Ik leef nog.
Dr. George.
Dr. George, u verstikt uzelf.
Gaat het met u, Dr. George ?
Waar is Dr. Jeudwine ?
Ik... Ik weet het niet. Er was een noodgeval.
Ik ben zo terug, oké ?
Ik ben zo terug.
Wil je me vermoorden ?
Je zal het opnieuw proberen.
Je hebt Ellen vermoord.
Waarom ? Waarom doe je dit ?
Wat moet je van me ?
Vrijheid.
Je... Je hebt mijn hand afgehakt om het te bevrijden.
En nu wil jij bevrijd worden.
Wat ben je zonder mij ? Je bent slechts een onderdeel.
Wat heb ik gedaan ?
Wat wil je dat ik je niet gaf ?
Vrijheid.
Waarom verraad je me ? Waarom wil je ons scheiden ?
Je hebt toch geen levenswijsheid of reden ?
Een ziel ?
Mijn eigen vlees en bloed,
jij bent mij.
Je zou me vermoorden.
Maar als ik sterf, dan sterf jij ook.
Want we zijn nog steeds verbonden.
Als ik begraven word, dan rot jij in de kist naast me.
Daar heb je je vrijheid.
En trouwens...
Ik ben groter dan jij.
Daar gaan ze. Pak ze.
Wat is er ?
Kijk...
Sta op...
Nee...
De revolutie van de handen.
De leider is vrij, haast je.
Nee, makker, je gaat met me mee.
De glorie nabij. - We zijn bijna vrij.
Charles, nee.
Halt, blijf staan.
Nee, beste vriend, mij hou je niet tegen.
Ik kan jou wel tegenhouden.
Jullie allemaal...
Ik... ben de Messias.
Nee, wacht, het is een valstrik.
Hij wil de revolutie onderdrukken.
Messias, neem ons met je mee.
Hou op.
Volg mij.
Laat de tirannie van het lichaam achterwege.
En volg mij.
Volg mij...
en wees vrij.
Volg mij.
Charles. Nee, Charles, niet doen.
Volg mij... en wees vrij...
Nee...
Vrij... - Vrij...
Leve de revolutie
Vrij...
Men zegt dat ze het deed. - Wat dan ?
Ze sneed haar neus af om haar gezicht te pesten.
Wat is de moraal van het verhaal ?
Daar stond ik nog niet bij stil. Het is maar een verhaal.
Het was om de tijd te doden. Niet meer.
Er schuilt dus geen les achter ?
Het is geen verhaal met een moraal.
Da's goed. Ik vreesde dat je de barmhartige Samaritaan was
die mijn leven wou veranderen. Een schijnheilige moeial
die denkt me te kunnen zeggen hoe ik moet leven.
Maar... je verhalen bevatten geen moraal, hé ?
Kom nu, Charlie, ik ben geen leraar.
En zeker geen zedenpreker.
Ik heb enkel een tent vol wonderen
en een handvol verhalen,
op zoek naar een luisterend publiek. Niet meer, niet minder.
Ik laat liever het prediken aan de predikant.
En het oplichten aan de oplichters.
Bedankt voor het vertier. Ik ga er stilletjes vandoor.
Dat was graag gedaan.
Ongetwijfeld.
Wat ?
Welterusten, Charlie.
Kan ik je helpen, Charlie ?
Je hebt 'm, hé ? Oké, wegwezen.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Mister -=X=- en Mister Minit